Eerste dag stage!

Olá, como está?

Lotte

Vandaag onze eerste stagedag! Ik ben begonnen op maternal-fetal ward voor 3 weken. Dit is een afdeling waar alle zwangere vrouwen liggen met een pathologie of die een hoog-risico zwangerschap hebben, zoals zwangerschapsdiabetes, pre-eclampsie, tweelingen, urineweginfecties, rugproblemen, enzoverder.. Vanmorgen hadden we om 9u30 afgesproken met Luisa, onze tutor (wat eerst 9u was, maar gisterenavond om 11u kregen we nog een sms dat dit een halfuur verlaat was, portugese mentaliteit! ;) ) & dit werd vanmorgen nog eens duidelijk. Mooi op tijd stonden wij om 9u15 al klaar om aan onze stage te beginnen, maar Luisa kwam maar toe om 9u50.. :) Daarna begonnen we met de uitleg over het ziekenhuis, we passeerden de NICU, neonatalogie, speciale operatiekwartier voor sectio's (keizersnedes) en forceps, aparte materniteit voor sectio's en ook gewone materniteiten en nog meer afdelingen.. Met 5000-6000 bevallingen per jaar, is dit ziekenhuis dus erg groot! Toen ik toekwam op mijn dienst vertelden ze me dat ik constant portugees moet praten en enkel indien ik het niet versta engels mag spreken. Moeilijk!! Maar ik doe mijn best. Als ik een zin juist formuleerde en de bloeddruk correct luidop voorlas, zag ik een lach op hun gezicht dat ik veel bijleerde en dit gaf me veel goede hoop! :) Veel heb ik vandaag nog niet moeten doen, het meeste werk is in de ochtendshift en die heb ik morgenvroeg, spannend! :) Ik ben erg vriendelijk ontvangen door de vroedvrouwen hier en ben zelf al op een thee'tje getrakteerd geweest! :) Vanavond zal ik vroeg slapen en morgen erin vliegen, want we moeten onze eerste 3 dagen inhalen, dus dit betekent dat we nu véél moeten werken! :p

 Até logo, muitos beijos! xx

Justien

Het verhaal van onze aankomst hoef ik dus al niet meer te doen, behalve dan misschien te vermelden dat MAC eigenlijk een streng bewaakt ziekenhuis is. Aan de ingang staat security en je kan er enkel door met een pasje. Ons pasje, dat zou moeten klaarliggen aan de ingang, lag er natuurlijk niet (Daar heb je de Portugese mentaliteit weer! Maar we raken er aan gewend ;) ). Goed en wel aangekomen op de dienst, ik start met 6 weken op het verloskwartier, werd ik er onmiddellijk ingegooid. Na een zeer korte rondleiding op de dienst, moest ik meteen een arbeidskamer binnen. Ze waren alles aan het klaarmaken om een infuus te plaatsen. Alle vrouwen krijgen daar bij aankomst een infuus, omdat de meeste daar toch standaard een epidurale krijgen. Goed, mijn mentor (die gelukkig wel Engels spreekt) zei me dat ik eens moest kijken, want de volgende moest ik zelf plaatsen. Nuja, het kijken is niet gelukt omdat ik in een andere arbeidskamer een handschoen moest aandoen om eens te toucheren (Ik ging ervan uit dat ik moes toucheren, meer dan een teken kon de vroedvrouw niet geven, ze spreken daar niet allemaal Engels). Uiteindelijk heb ik dan toch zelf 2 infusen zelf geprikt, en dit ging gelukkig nog goed, want het was toch al bijna een jaar geleden dat ik dit nog had gedaan. Ook moest ik me van mijn mentor telkens voorstellen in het Portugees aan de zwangere vrouwen. Het lukt, maar waarschijnlijk klink ik als een Chinees zonder tanden. Nuja, er kent me daar toch niemand. Voor de rest heb ik ook wat ctg's aangelegd en een forcepsbevalling gezien (met de verlostang). De vrouw had een epidurale en volledige ontsluiting, maar haar kindje daalde niet verder in. Aan de vrouw werd gewoon gezegd dat ze moest rechtstaan en naar het operatiekwartier wandelen. In België heb ik dit dus nog nooit gezien! Nuja, ze is er wel geraakt en na veel getrek en geduw en gehang aan de tang van de gynaecoloog, is het meisje er uit geraakt. Mijn eerste Portugese bevalling gezien, al was die wel niet zo mooi door die tang. Morgen een nieuwe dag, heb ik de late shift & dan volgt hopelijk mijn eerste bevalling!

Byeee!

xxx