The Portuguese Life of Lotte!

Hello there! 

I know I'm guilty! Ik had al veel vroeger iets moeten posten, maar had daar jammergenoeg geen tijd voor. Daarom schrijf ik het nu 's nachts voor ik ga slapen om toch iets van mij te laten weten! ;) Ik moet zeggen, het leven is hier heel drukjes, al was dat de laatste maand niet altijd op een even leuke manier, hé leuke bachelorproef! ;)

Na mijn laatste bericht ben ik gestart met 6 weken op het verloskwartier! :) Nu zijn we 4 weken verder en ik heb al héél véél meegemaakt! 

De onderstaande alinea gaat over enkele niet-leuke ervaringen op de dienst, dus aan de  gevoelige lezers raad ik aan dit niet te lezen! :)

Waar ik sta gebeuren, naast de normale bevallingen, ook alle afbrekingen van zwangerschappen na 10 weken. Ik zag vele dode foetussen van 14,18,20,22,.. weken. Éen van deze zal ik nooit vergeten! Op een dag ging ik mee met de vroedvrouw naar een kamer waar een vrouw beviel van haar 18 weken oude baby die trisomie 21 gehad (na vele malen kunstmatig te bevruchten en al eens een kind te moeten afstaan..). Men had in de overdracht gezegd dat de neonaat al gestorven was in de baarmoeder, maar dit was niet het geval.. Toen de baby geboren was, begon hij met zijn beentjes en armpjes te spartelen en te piepen van de pijn. Meteen deden de vroedvrouwen een handdoek rond de neonaat en lieten ze die baby hierin stikken, op hetzelfde moment lieten ze de kraan lopen om de moeder af te leiden.. Dit was het ergste die ik in mijn 3 jaar vroedkunde al heb meegemaakt! :( Maar daarna was het nog niet gedaan! Toen ik op het operatiekwartier een vrouw aan het begeleiden was die net haar baby had laten geboren worden met ventouse ('zuignap'), begonnen de vroedvrouwen op deze dienst door elkaar te lopen en de dokters hun in een haastje klaar te maken.Toen mijn vrouw afgerond was, ging ik gaan kijken. Het ging om een placentaruptuur op 26 weken! De eerste opvang die ik zag bij zo'n erge prematuur! Het bleef me achtervolgen om zo'n kleine baby te zien in een plastiekzak (om zijn warmte te behouden na de geboorte.. ). De dag erna ging ik nietsvermoedend terug naar het werk met de 26 weken oude baby in gedachten, die het nog altijd goed stelt nu! Toch ging het er niet op vooruit! Rond 9u 's avonds kwam een vrouw het verloskwartier binnen. Ze was 21 weken + 3 dagen zwanger en had 9 centimeter ontsluiting. Alles werd gedaan om de bevalling zo lang mogelijk uit te stellen, maar dit was helaas niet mogelijk, ze bereikte de 10 centimeters (het totaal die bereikt moet worden voor de baby kan geboren worden). Toen ik de vrouw naar boven bracht stond ik werkelijk met tranen in m'n ogen te staren naar 2 kleine jongentjes die aan het vechten waren voor hun leven. De dag erna ben ik met de dokters gaan praten en het bleek dat de eerste neonaat na 8u vechten gestorven was en de andere neonaat extreme hersenschade had.. Nu had ik het er echt genoeg van! Sindsdien heb ik gelukkig zo'n situatie niet meer moeten meemaken. Het is erg om te zien, maar weet je, ik word er hard van! & als zorgverlener kom je nu éénmaal in zo'n situaties terecht. 

Maar nu, HOP NAAR AL HET GOEDE DAT HIER GEBEURD IS! 

Bevallingen doen is zo ZOTZALIG hier! Ik ga met plezier gaan werken! Na 4 weken sta ik als enige nog steriel in de kamer en moet ik alles op m'n eentje doen! Ik heb al met al mijn macht moeten zware baby's laten geboren worden en ook neonaten van 1700 gram, jaja, je merkt het verschil!! Wat zo leuk is, is na de bevalling zelf, doen wat ik in België niet mag, het hechten! ;) Na drie weken stage moet ik zelfstandig de ruptuur of episiotomie, knip (die ik zelf geplaatst heb) hechten! Ik voel me als een echte dokter als ik daar tussen de benen van de vrouw zit! Ze houden in de gaten wat ik doe, maar toch laten ze mij alles zelf doen! Wat zal ik dat missen! Jammergenoeg hoort bij mijn stage ook stress. Als vroedvrouw moeten we voor we afstuderen in juni 40 bevallingen zelfstandig gedaan hebben. Ik heb al heel veel meer gewerkt dan nodig, en ze bellen mij op, maar toch zit ik nog maar aan 22 bevallingen en heb ik nog maar 1,5 weken te gaan! It's very bad zeggen de vroedvrouwen op m'n stage hier en ze proberen te helpen alles eraan te doen om toch wat meer bevallingen te hebben! Dus aan alle Portugese vrouwen, voel je geroepen om voor 7 april bij mij te komen bevallen! :D 

In mijn vrije tijd, heb ik ook al veel gedaan! De eerste week heb ik met Saïn, een Belgisch meisje die ik kende van de Portugese les, afgesproken om eens iets te gaan drinken, dit was erg leuk! We hebben veel bijgebabbeld en al snel spraken we weer af! Een weekend later deed ik een kotfeestje en in die week erna heb ik veel uitstapjes gedaan, ik werd gedurende die week opgehaald aan de deur van het ziekenhuis na mijn shiften door twee lieve Portugese meisjes, Nadia en Daniela. De eerste maal hebben we een nachtelijke tocht gedaan in enkele discotheken en hebben we Pão de Chorizo gegeten, mmh! De dag erna zijn we de volledige kust afgereden met de auto van Lissabon tot in Cabo da Roca, met tussenstop in Cascais bij de Mouth of Devil! Als afsluiter zijn we naar Sintra lekkere gebakjes gaan eten en erna nog naar de Pizzahut op de autostrade een familiemenu gegeten, hmm die dag was geslaagd! In tussentijd heb ik ook nog Fado gaan bekijken met een erasmusgroep, super om eens te zien, maar dit zou ik wel niet elke dag willen beluisteren! ;) Daar heb ik ook enkele andere studenten leren kennen, Evi, Lisa, Sebnem en Freya! Paar dagen later ging ik ook met hen naar een basketbalmatch kijken van een andere erasmusstudent en gingen we nog naar een café'tje van de jaren '50! :D Het was terug een superavond!! 

In tussentijd ben ik ook gaan SURFEN met Celine en Laura, twee Belgische meisjes! Dit was superleuk! Ik dacht eerst dat ik zwaar ging afgaan, maar dit was toch niet het geval. Als degene met de moeilijkste plank van de hele groep stond ik als enigste van de beginners recht op mijn plank gedurende 5 seconden! Het water was eerst ijskoud aan mijn voeten, maar dit ging snel voorbij! Wat had ik, als zwemster, het water gemist! Ik bleef tot de laatste in het zalige water! :) Na deze dag ben ik Sushi gaan eten, 14,5 euro voor eten, voorgerecht, hoofdgerecht, dessert en drank à volonté, het was de eerste maal dat ik dit gegeten had, en kmoet zeggen, het was niet mis! 

Ik heb nog veel dingen te doen de volgende weken en surfen zit zeker in mijn schema gepland! Het weer wordt er wel niet beter op, maar toch probeer ik zoveel als mogelijk dit te doen! Want ze noemen mij hier al ' you little working monkey!'. 113 u werken in drie weken is als student hier veel, de andere hebben maar 25 uur stage per week! Big difference dus! :) 

Oohja, een gesprek van langer dan 5 minuten aankaarten in het Portugees en elkaar echt verstaan is al een feit! Elke keer als ik de taxi neem of naar de winkel ga, hebben ze nooit meer door dat ik een Belg ben! Op mijn dienst zeiden ze dat ik al goed Portugees kan praten, misschien zal ik het toch op een dag nog werkelijk kunnen! :D & ik schrijf alle notities over patiënten in de dossiers in het Portugees, jawaddedadde! ;) 

Nu ga ik mijn oogjes sluiten, want morgen moet ik vroeg op om mijn zus, Silke en haar liefje Tom te gaan opwachten in de luchthaven, ik verlang!! Ik hoop nog iets van mij te laten horen voor ik thuiskom, want jaja, binnen 15 daagjes zit dit avontuur er weer op en maak ik het belgenland weer onveilig!

Tot snel, 

Lotte! xx  (Lot, Lota,.. en al mijn andere namen die ik hier heb :p)

Een update!

Lieve vriendjes, vriendinnetjes, familieleden, geïnteresseerden... Hallo iedereen!

Omdat ik van langs alle kanten hoor dat ze het jammer vinden dat ik niets meer op de blog schrijf en mijn mama me al bijna op mijn dak gaf omdat mijn tantes me nu niet meer kunnen volgen, HIER BEN IK! :)

Om te beginnen moeten we al zo'n zes weken terugkeren denk ik, ik zat aan de helft van mijn stage verlos. Ondertussen is die natuurlijk al afgelopen, maar ik moet zeggen dat ik er echt een superleuke tijd heb beleefd! Ik heb heel veel dingen zelfstandig kunnen doen, wat je toch echt wel veel voldoening geeft. In totaal heb ik er 21 bevallingen gedaan, waardoor ik er nu al 35 heb! Nog 5 in mijn laatste stage in België en dan zou het me toch moeten lukken om af te studeren! De bevallingen die ik gedaan heb, waren echt ook een voor een leuk voor te doen. Bij de ene was het natuurlijk wat lang aanmoedigen (Fooorzaaaaa, mais, & muito bem waren mijn favoriete zinnetjes, of de schrijfwijze correct is, weet ik eigenlijk niet maar op dat moment doet er dat ook niet toe hé ;) ). terwijl het tegenovergestelde, wanneer ik de baby nog net kon vastgrabbelen voor hij in de vuilzak zou vallen, ook wel eens leuk is! Ook het hechten is heel leuk om te doen en ik was toch altijd een beetje trots op mijn eindresultaat, de vrouwen (& mannen) zullen hopelijk ook tevreden zijn! Ik heb ook een bevalling gedaan waarbij de baby met de helm geboren is (voor de niet-kenners, dat wil zeggen dat de vliezen van de placenta bleven rond het hoofdje zitten, ook nadat hij geboren was, waardoor de baby precies een hoedje ophad! We moesten allesinds eens goed lachen)

Natuurlijk, het verloskwartier zou het verloskwartier niet zijn als er ook niet wat mindere momenten waren. Ik heb twee bevallingen van kindjes gezien waarbij het kindje een hazenlip had. Het gezicht van het ene kindje viel goed mee en zou waarschijnlijk redelijk gemakkelijk opereerbaar zijn, maar het andere kindje zag er eerlijk gezegd echt niet goed uit.. De lipspleet was langs beide kanten, het kindje had ook geen volledig neustussenschot en op de koop toe had het nog een afwijking waardoor de ogen ook in een heel rare stand stonden. Ook heb ik echt een horrorbevalling meegemaakt. Het was een meisje van 16 jaar, waarvan ze dachten dat het bekken te nauw zou zijn en dat ze waarschijnlijk een keizersnede zou nodig hebben. Toch wou de dokter persé proberen om het kind vaginaal geboren te laten worden (Screw you, doctor!) en dat is dus gelukt, maar hoe.. Ze hebben verschillende keer geprobeerd om het kind er uit te trekken met een zuigknap en met de tang, tot iedereen die er rond stond in bloedspatten was van er zo aan te trekken. Omdat het natuurlijk nog niet lukte, hebben ze haar geknipt en dan die knip maar 3 keer groter gemaakt omdat het nog altijd niet lukte. Dan maar een andere dokter die meehielp op de buik duwen. natuurlijk kwam dat meisje superslecht van de pijn en van al dat getrek en lag ze over te geven terwijl iedereen maar bleef doordoen. haar mama die erbij was stond ook op het randje van flauwvallen om haar dochter zo te zien liggen. Uiteindelijk is het kindje er uitgeraakt, maar het zag er echt niet uit. Het oogje van het kindje zat dik en blauw, het wangetje en het oortje was verwond en van het hoofdje was er zelfs een stukje huid afgescheurd. Mama geknipt van vanvoor tot vannachter, kindje vol wondes; leve een keizersnede dus.

Voor het eerst in mijn leven heb ik ook een dood kindje gezien. Het was een medische inductie, wat wil zeggen dat het kindje een afwijking had en ze het kindje dus hadden doen inslapen en de bevalling hadden ingeleid, maar toch, ik werd er toch eventjes stil van. Het kindje was 18 weken oud en dus echt al perfect volmaakt. Het jongetje werd afgedroogd, gewogen en daarna in een doorzichtig plastieken doosje gestopt. Nogal een luguber zicht dus.. Maar voor het kindje was het wel de beste oplossing natuurlijk, het zou waarschijnlijk ernstige afwijkingen gehad hebben.

Op naar het goede nieuws nu! :D Mijn mentor op verlos was echt superlief voor mij! Bijna zoals een tweede mama. (Geen nood mama, jij bent nog altijd de beste ;) ) Ze stak haar koeken letterlijk in mijn mond, ze zei me wanneer ik een trui moest aandoen als het koud was, ze bracht me met de auto naar huis als het al laat was, een dik oke mevrouwtje dus! Ook de eindevaluatie was positief, dus ik heb zeker niet te klagen!

Het hoogtepunt van de afgelopen weken was natuurlijk de week dat Gert-Jan op bezoek kwam! Hij is een kleine week langsgeweest en het heeft ons echt deugdgedaan, want zo lang van mekaar wegzijn, tzijn toch toffere dingen dan dat! We hebben heel veel bezocht hier, moesten ons soms zelfs een beetje haasten omdat ik jammergenoeg ook nog 3 shiften moest werken, maar al bij al hebben we een zalige week gehad en kon ik vol goede moed aan mn tweede stage beginnnen.

Drie weken geleden ben ik dus gestart op maternal-fetal ward. Dit is een dienst waar alle zwangere vrouwen liggen met problemen. Vrouwen met vruchtwaterverlies, preterme contracties, te hoge bloeddrukken, zo'n dingen. Heel lieve vrouwen allemaal, ondanks dat het waarschijnlijk echt lastige momenten zijn voor hen. één mevrouw lag er bijvoorbeeld al twee maanden.. Op die dienst heb ik veel bijgeleerd over pathologieën. Het was natuurlijk niet zo spannend als het verloskwartier, want dat blijft nog altijd mijn favoriet, maar ik heb daar ook wel een goede stage gehad. Voornamelijk bloeddrukken controleren, ctg's aanleggen om de harttonen van het kind te controleren, bloed prikken en infusen plaatsen. Mijn mentor had blijkbaar echt vertrouwen in mij want ze liet me ongeveer alles alleen doen. De ganse kamer moest ik zelf verzorgen terwijl ze een potje kaffie gaan drinken was! Ze was volgens mij eventjes vergeten dat er wel twee vrouwen lagen die hun bed niet uitmochten en ik dus volledig moest wassen, hallo mijne frak! :) Nuja kheb me wel gered, maar twas toch efkes blazen hoor! (In het ziekenhuis liggen ze trouwens met 8 op 1 kamer, afgeschermd met een gordijntje en 1 douche, geen grote luxe dus!). Ook de Portugese taal maakt het er natuurlijk niet gemakkelijker op. Al moet ik zeggen dat ik er al veel in verbeterd ben. Ik begrijp zo ongeveer wat ze willen zeggen, maar kan spijtig genoeg nog niet in het Portugees antwoorden. Dus dan zou mijn mentor wel handig geweest zijn om een beetje te vertalen wat ik wou zeggen ;) Maar goed, alle vrouwtjes zijn gewassen geraakt en iedereen was in orde, dus was ik ook content!
Gisteren had ik mijn laatste dag daar en heb ik opnieuw een goede evaluatie gehad, dus het kan niet beter eh! :)

Maandag start ik op de laatste stage, op de materniteit. Als ik er ga geraken natuurlijk, want de Portugese organisatiekwaliteiten verdienen een dikke buis! Bij mijn vorige stage was de Portugese stagebegeleidster namelijk eventjes vergeten dat ik gedaan was met mijn stage en ze dus de volgende stageplaats moest regelen :p. Nu goed, dat is daar allemaal geen probleem, ik ben dus maar gewoon een dag later moeten starten, wanneer ze het wel geregeld had, dus probleem opgelost! Nu nog eens zien of ik maandag wel op mijn stage zal geraken.. Ben benieuwd!

Om nog wat over de het Portugese leventje te vertellen. Het is hier al een maand slecht weer. Driemaal hoera! Het blijft maar bewolkt, is soms ook echt koud en jullie hebben misschien al veel sneeuw gehad, maar als je hier alles optelt hebben we hier zeker 20 cm regen gehad! Kdacht dat het in België kon gieten, maar ze kennen er hier dus ook wel wat van! En het ziet er niet naar uit dat het snel zal veranderen..

De laatste weken heb ik al mijn tijd nodig gehad om aan mijn bachelorproef te werken, maar nu kan ik eindelijk zeggen dat hij zo goed als klaar is! Amai, dat heeft voeten in de aarde gebracht zeg! (Of zoiets..)

Volgende week komen mijn ouders nog eens op bezoek & dan zal alles waarschijnlijk snel vooruit gaan! Dus ik probeer om de volgende keer iets minder lang te wachten om nog eens een bericht te sturen!

Vele groetjes van Justien
xxx