Lisboa, YOU WERE GREAT !

Hey!

Ook van mij nog een laatste berichtje voor we naar huis vertrekken. Het wordt een drukke dag, ik heb nog werk voor school en moet ook nog al mijn valiezen maken (daar verschiet mama waarschijnlijk wel niet van.. :D ) Hopelijk geen overgewicht want veel zal er toch niet overschieten!

Ik ben vorige week zaterdag geëindigd met mijn stage op materniteit. Ik had echt een supertoffe mentor. Lara, een enthousiaste jonge vroedvrouw die echt zo grappig was, zelfs als ze niets zei :D Ik heb veel nachten gedaan en heb dus wel kalme shifts achter de rug.. Nuja een keer zo en een keer anders eh! Ik heb wel bijgeleerd door veel te kijken, zoals zelfs sommige technieken die ze bij ons niet toepassen. Ondanks het weinige werk was mn stage echt super, dankzij Lara. Tijdens de vele vrije momenten leerde ze me op het internet allemaal verschillende Portugese gerechten kennen, die ik zeker moest proeven. Zelfs een gans recept volledig uitgeschreven (met behulp van Google Translate natuurlijk) om slakken te maken, 'Hoera' ^^. Alle ingrediënten zocht ze op in het Nederlands (zoals 'Citroënskills zoals zij ze noemt) omdat ik het snel zou terugvinden. Het Nederlandse woord dat ze nooit meer zal vergeten & supergrappig vond is SNOT, haha. Ik heb haar natuurlijk ook nniet met lege handen achtergelaten en heb haar geleerd hoe ze hespenrollekes moet maken! Ze had witloof al zien liggen in de winkel maar wist echt niet wat ze ermee moest aanvangen. Deze week stuur ik haar ook nog het recept van stoofvlees op (groot)moeders wijze door (Haha grapje mama :D ). De laatste dag met haar, nog een nachtshift, hebben we met alle vroedvrouwen samen echte Portugese taart zitten eten die ze had gemaakt, en ook Ginja (kersenlikeur) gedronken. Dat mogen ze in België ook wel eens doen! Op het einde van de stage heeft ze me ook nog, samen met Lotte, meegenomen naar de oude stad en ons op ontbijt en een echt toeristenwandelingetje getrakteerd. Dus een superzalige stage, met veel nieuwe recepten, veel nieuwe dingen bijgeleerd, niet te veel gewerkt & een supertoffe mentor afgesloten met 18/20, dat mag nog gebeuren!

Tijdens de eerste week stage op materniteit kwamen mijn ouders ook nog op bezoek, 10 weken nadat ik thuis vertrokken was en een maand nadat Gert-Jan bij mij op bezoek was gekomen, dus dat kwam wel goed uit. Ik had mijn bachelorproef volledig kunnen afwerken voor ze hier toekwamen (waarschijnlijk de eerste keer in mijn leven dat ik mij aan een planning heb kunnen houden, hoera!) en ik kreeg van mn mentor ook alle dagen vrij toen ze hier waren, dus onverwacht kreeg ik er nog een extra plezierreisje bovenop. We hebben een dag de stad bezocht en daarna met een huurauto de omgeving verkend, aangezien ze al eens op Citytrip naar Lissabon waren gekomen. We hadden geluk, in de laatste maand dat het continu regende, waren er misschien 4 dagen zon, net de 4 dagen dat zij hier waren, ideaal dus! Veel mooie dingen bezocht, een kerk waarvan er een stuk geen dak heeft omdat de ingenieur geen zin meer had, een paar keer op de rand van een kaap gestaan, waar de golven tegen de rotsen klotsten (of op mij...). Ja, ik heb er echt van genoten!

 

De laatste week hier hadden we vrij en hebben we echt de toerist uitgehangen. Ik ben ook twee keer gaan surfen, samen met Lotte. Ik bak er wel iets van, maar een pro, daarvoor zal ik nog wel wat moeten oefenen! Nuja, we hebben ons heel goed geamuseerd allesinds. Een volledige dag, wat zonnen, wat surfen, daarna met de ganse bende Bifana's gaan eten, echt gezellig! Ook veel gewinkeld deze week (zonder een cadeautje naar huis gaan, da gaat toch niet hé...) en een paar keer uitgeweest met diezelfde gasten die we leerden kennen in het surfen. Zo ben ik hier ook nog een keer in een nachtclub geraakt, dus ik heb er wel van genoten. Gisteren heeft onze stagebegeleidster van Portugal ons nog eens meegenomen met de auto naar alle mooiste plekjes hier rond Lissabon en ons hier en daar ook getrakteerd op lekkere Portugese dessertjes, dus dit was wel een mooie afsluit van onze periode hier.

Nu de 3 maanden er hier bijna opzitten, kan ik echt zeggen dat ik een zalige periode achter de rug heb! Supertoffe stages, veel leuker dan in België, waarbij alle mentoren en vroedvrouwen echt altijd superlief zijn. Ook veel mooie dingen gezien in en rond Lissabon. Natuurlijk, niets boven thuis zijn, dus ben ik toch ook wel erg blij dat ik morgen Gert-Jan, mijn ouders, mijn broer (die me na 3 maanden hopelijk toch een klein beetje gemist heeft?), en mijn vriendjes en vriendinnetjes eindelijk ga terugzien!

Lissabon, YOU WERE GREAT !

Beijinhos,

Justien xxx

Time to say goodbye!

 Olá Bélgica!

Hier ben ik dan, zoals beloofd! :) De dag na mijn vorig blogbericht kwamen mijn zus en haar vriendje, Tom toe in de luchthaven. Voor de vierde keer stond ik daar, weer met wat kriebels in de buik, te wachten op het moment dat ze door de deur kwamen gewandeld! :) Omdat het toch nogal hectisch was en ik hen wou verrassen stak ik een blad in de lucht 'Silke & Tom', jaja, het was al meteen een goed welkom! :) Ze hadden ook een verrassing mee voor mij! Mijn ouders dachten ook aan mijn paascadeau. Heerlijk, die Belgische chocolade! Het weekend met hen was super! Gaan eten, gaan shoppen, terrasjes gedaan, nog enkele dingen bezocht en natuurlijk moest ik ook wat werken voor mijn bevallingen.. Het was alsof ik niet mocht gaan werken dat weekend want zaterdag en zondag 0 bevallingen! Aan de andere kant supergoed, want twee maal vroeger naar huis mogen gaan en meer kunnen genieten van mijn bezoek! :)

De zondag was het weer feest op het verloskwartier, de chefkok-vroedvrouw had terug gekookt, voor slechts 3 euro had ik drank, scampi's in currysaus op z'n portugees en dessert à volonté! HEERLIJK! Toen mijn bezoek de maandag weg was, was het weer working time! Om toch meer bevallingen te hebben, haalde ik alles uit de kan en deed ik de laatste week maar liefst 58 uren stage, een échte working monkey dus! Ik had wat minder hoop maar de laatste drie dagen was het BABYBOOM op de dienst: 2,3 en 3 bevallingen! Nu kan ik met trots zeggen dat ik geëindigd ben op 32 bevallingen. Hier in Portugal heb ik er dan ook 27 kunnen doen, daarom ook bedankt aan al deze lieverds om door mij te willen geboren worden: Pedro, Lara, Diego, William, Rafaël, Louis, Amélia, Joeri, Guillerme, Bianca, Pedro, Manuel, Sofia, Marcia, Simâo, Gabriël, Afonso, Mare, Tiago-André, Joelle, Santiago, Alexandra, Isabelle, Alejandro, Gonçales-Miguel, Diana en Faro! :) Om een beeld te geven van het verloskwartier hier enkele foto'tjes :) Om het nog spannender te maken kwam er bij de bevalling van Santiago een fotograaf van een Portugese magazine foto's nemen! Het is mogelijk dat ik dus hier een BP, Bekende Portugees wordt, Joepie! Als het artikel verschenen is, krijg ik het meteen doorgemaild, 'k ben benieuwd! :D

Het lekkere dinnertje! :)   

De kleedkamers op zolder

Kamer voor eerste zorgen

Arbeid- en verloskamer  

Al die donkere haartjes! :)

Gedurende de laatste week was het moeilijk om naast al het werken nog wat dingen te doen, toch kon ik nog een date versieren met Saïn! We bezochten een hotel met een prachtig zicht in Bairro Alto, en als echte erasmussers waren we al snel weer weg van onze tafel toen het bleek dat het voor één pintje 6 euro was! We keken naar een jazz-optreden en dronken heerlijke morangoska! Het was weer een superavond! Zaterdag op zondag had ik mijn laatste nachtshift! De surfschool voorspelde super weer dus ik had mij zaterdag en zondag ingeschreven om te surfen! :) Dit ging al héél wat beter, en het bewijs dat ik recht kan staan op mijn plank zie je hieronder. :) 

Gaan surfen in het weekend is een volledige dag op het strand met daarna bifana's eten in Costa de Caparica en dat vond ik helemaal niet erg. Mijn huid daarentegen was er duidelijk niet op voorbereid op de felle zon en ik liep in het weekend dan ook rond als een tomaat! :p Op de dienst vonden ze het dan ook zo grappig dat ze er niet konden over zwijgen! Tot ik hen stil kreeg met hun bedanking voor de zes weken overzaalige stage hier: Belgische chocolade! Iedereen was verkocht, zelf ook de dokters. Zo goed dat de dokters heel de nacht mijn bevallingen niet afnamen en ik er drie kon doen. Met spijt in het hart nam ik afscheid van deze zaaligste stage ooit. Het waarschijnlijk niet meer hechten in België en de zelfstandigheid van de bevalling zelf ga ik erg missen. De vroedvrouwen zijn hier ook superlief, maar met hen hou ik zeker contact. E-mailadressen en gsmnummers zijn al uitgewisseld! :) Één vroedvrouw kon geen Engels maar vertelde me wel altijd: oui oui, because I love you! Super, zij dacht dat ik ging blijven bij haar en niet meer naar huis zou keren! ;) De laatste shifts waren voornamelijk met enkel Portugese vroedvrouwen die geen Engels konden, een hele shift lang met drie bevallingen en hechten en episiotomies plaatsen en enkel Portugees praten is me dan ook gelukt, het enigste Engelse woord dat ter sprake kwam was thank you. :p Dus zei Ramos, de vroedvrouw, als Lotte hier nog twee weken blijft, kan ze zelf geen Nederlands meer.. Zo grappig! :p Zondag had ik ook mijn eindevaluatie.. Mijn mentor vertelde me dat ze nog nooit zo enthousiast was geweest over een student en dat ik een very very very very VERY good midwife zal worden, zaalig om te horen! :) De eer van Artevelde hebben we dan ook hoog gehouden met drie maal een beoordeling van excellent. Ze verlangen al naar de nieuwe studenten volgend jaar! ;)

De laatste week ben ik gaan shoppen, gaan ontbijten met één van onze mentoren, souvenirtjes gekocht, gaan surfen, uitgeweest met Italiaanse en Portugese gasten, uitgeslapen, de was gedaan (om mama'tje te sparen als ik thuiskom!), papierwerk gedaan en vandaag nog eens de volledige kust afgereden, de mooiste plekjes bezocht en de lekkerste Portugese cakejes gegeten! Wat zal ik dat missen! :) Morgenochtend nog eens naar Sintra met Nadia en Daniela van het verloskwartier en 's middags reflectieverslagen schrijven, laatste papierwerk in orde brengen op school, valiezen verder maken en gaan slapen want zaterdag ben ik al terug thuis! :D

Ik vond het hier SUPER en op erasmus gaan blijft zeker een aanrader, maar toch zal ik blij zijn terug bij Roy te kunnen zijn en bij mijn mama, papa, zussen en vrienden, want ooh wat heb ik jullie zo gemist!!

Tot binnen heel snel, in het écht! 

Lotte x

The Portuguese Life of Lotte!

Hello there! 

I know I'm guilty! Ik had al veel vroeger iets moeten posten, maar had daar jammergenoeg geen tijd voor. Daarom schrijf ik het nu 's nachts voor ik ga slapen om toch iets van mij te laten weten! ;) Ik moet zeggen, het leven is hier heel drukjes, al was dat de laatste maand niet altijd op een even leuke manier, hé leuke bachelorproef! ;)

Na mijn laatste bericht ben ik gestart met 6 weken op het verloskwartier! :) Nu zijn we 4 weken verder en ik heb al héél véél meegemaakt! 

De onderstaande alinea gaat over enkele niet-leuke ervaringen op de dienst, dus aan de  gevoelige lezers raad ik aan dit niet te lezen! :)

Waar ik sta gebeuren, naast de normale bevallingen, ook alle afbrekingen van zwangerschappen na 10 weken. Ik zag vele dode foetussen van 14,18,20,22,.. weken. Éen van deze zal ik nooit vergeten! Op een dag ging ik mee met de vroedvrouw naar een kamer waar een vrouw beviel van haar 18 weken oude baby die trisomie 21 gehad (na vele malen kunstmatig te bevruchten en al eens een kind te moeten afstaan..). Men had in de overdracht gezegd dat de neonaat al gestorven was in de baarmoeder, maar dit was niet het geval.. Toen de baby geboren was, begon hij met zijn beentjes en armpjes te spartelen en te piepen van de pijn. Meteen deden de vroedvrouwen een handdoek rond de neonaat en lieten ze die baby hierin stikken, op hetzelfde moment lieten ze de kraan lopen om de moeder af te leiden.. Dit was het ergste die ik in mijn 3 jaar vroedkunde al heb meegemaakt! :( Maar daarna was het nog niet gedaan! Toen ik op het operatiekwartier een vrouw aan het begeleiden was die net haar baby had laten geboren worden met ventouse ('zuignap'), begonnen de vroedvrouwen op deze dienst door elkaar te lopen en de dokters hun in een haastje klaar te maken.Toen mijn vrouw afgerond was, ging ik gaan kijken. Het ging om een placentaruptuur op 26 weken! De eerste opvang die ik zag bij zo'n erge prematuur! Het bleef me achtervolgen om zo'n kleine baby te zien in een plastiekzak (om zijn warmte te behouden na de geboorte.. ). De dag erna ging ik nietsvermoedend terug naar het werk met de 26 weken oude baby in gedachten, die het nog altijd goed stelt nu! Toch ging het er niet op vooruit! Rond 9u 's avonds kwam een vrouw het verloskwartier binnen. Ze was 21 weken + 3 dagen zwanger en had 9 centimeter ontsluiting. Alles werd gedaan om de bevalling zo lang mogelijk uit te stellen, maar dit was helaas niet mogelijk, ze bereikte de 10 centimeters (het totaal die bereikt moet worden voor de baby kan geboren worden). Toen ik de vrouw naar boven bracht stond ik werkelijk met tranen in m'n ogen te staren naar 2 kleine jongentjes die aan het vechten waren voor hun leven. De dag erna ben ik met de dokters gaan praten en het bleek dat de eerste neonaat na 8u vechten gestorven was en de andere neonaat extreme hersenschade had.. Nu had ik het er echt genoeg van! Sindsdien heb ik gelukkig zo'n situatie niet meer moeten meemaken. Het is erg om te zien, maar weet je, ik word er hard van! & als zorgverlener kom je nu éénmaal in zo'n situaties terecht. 

Maar nu, HOP NAAR AL HET GOEDE DAT HIER GEBEURD IS! 

Bevallingen doen is zo ZOTZALIG hier! Ik ga met plezier gaan werken! Na 4 weken sta ik als enige nog steriel in de kamer en moet ik alles op m'n eentje doen! Ik heb al met al mijn macht moeten zware baby's laten geboren worden en ook neonaten van 1700 gram, jaja, je merkt het verschil!! Wat zo leuk is, is na de bevalling zelf, doen wat ik in België niet mag, het hechten! ;) Na drie weken stage moet ik zelfstandig de ruptuur of episiotomie, knip (die ik zelf geplaatst heb) hechten! Ik voel me als een echte dokter als ik daar tussen de benen van de vrouw zit! Ze houden in de gaten wat ik doe, maar toch laten ze mij alles zelf doen! Wat zal ik dat missen! Jammergenoeg hoort bij mijn stage ook stress. Als vroedvrouw moeten we voor we afstuderen in juni 40 bevallingen zelfstandig gedaan hebben. Ik heb al heel veel meer gewerkt dan nodig, en ze bellen mij op, maar toch zit ik nog maar aan 22 bevallingen en heb ik nog maar 1,5 weken te gaan! It's very bad zeggen de vroedvrouwen op m'n stage hier en ze proberen te helpen alles eraan te doen om toch wat meer bevallingen te hebben! Dus aan alle Portugese vrouwen, voel je geroepen om voor 7 april bij mij te komen bevallen! :D 

In mijn vrije tijd, heb ik ook al veel gedaan! De eerste week heb ik met Saïn, een Belgisch meisje die ik kende van de Portugese les, afgesproken om eens iets te gaan drinken, dit was erg leuk! We hebben veel bijgebabbeld en al snel spraken we weer af! Een weekend later deed ik een kotfeestje en in die week erna heb ik veel uitstapjes gedaan, ik werd gedurende die week opgehaald aan de deur van het ziekenhuis na mijn shiften door twee lieve Portugese meisjes, Nadia en Daniela. De eerste maal hebben we een nachtelijke tocht gedaan in enkele discotheken en hebben we Pão de Chorizo gegeten, mmh! De dag erna zijn we de volledige kust afgereden met de auto van Lissabon tot in Cabo da Roca, met tussenstop in Cascais bij de Mouth of Devil! Als afsluiter zijn we naar Sintra lekkere gebakjes gaan eten en erna nog naar de Pizzahut op de autostrade een familiemenu gegeten, hmm die dag was geslaagd! In tussentijd heb ik ook nog Fado gaan bekijken met een erasmusgroep, super om eens te zien, maar dit zou ik wel niet elke dag willen beluisteren! ;) Daar heb ik ook enkele andere studenten leren kennen, Evi, Lisa, Sebnem en Freya! Paar dagen later ging ik ook met hen naar een basketbalmatch kijken van een andere erasmusstudent en gingen we nog naar een café'tje van de jaren '50! :D Het was terug een superavond!! 

In tussentijd ben ik ook gaan SURFEN met Celine en Laura, twee Belgische meisjes! Dit was superleuk! Ik dacht eerst dat ik zwaar ging afgaan, maar dit was toch niet het geval. Als degene met de moeilijkste plank van de hele groep stond ik als enigste van de beginners recht op mijn plank gedurende 5 seconden! Het water was eerst ijskoud aan mijn voeten, maar dit ging snel voorbij! Wat had ik, als zwemster, het water gemist! Ik bleef tot de laatste in het zalige water! :) Na deze dag ben ik Sushi gaan eten, 14,5 euro voor eten, voorgerecht, hoofdgerecht, dessert en drank à volonté, het was de eerste maal dat ik dit gegeten had, en kmoet zeggen, het was niet mis! 

Ik heb nog veel dingen te doen de volgende weken en surfen zit zeker in mijn schema gepland! Het weer wordt er wel niet beter op, maar toch probeer ik zoveel als mogelijk dit te doen! Want ze noemen mij hier al ' you little working monkey!'. 113 u werken in drie weken is als student hier veel, de andere hebben maar 25 uur stage per week! Big difference dus! :) 

Oohja, een gesprek van langer dan 5 minuten aankaarten in het Portugees en elkaar echt verstaan is al een feit! Elke keer als ik de taxi neem of naar de winkel ga, hebben ze nooit meer door dat ik een Belg ben! Op mijn dienst zeiden ze dat ik al goed Portugees kan praten, misschien zal ik het toch op een dag nog werkelijk kunnen! :D & ik schrijf alle notities over patiënten in de dossiers in het Portugees, jawaddedadde! ;) 

Nu ga ik mijn oogjes sluiten, want morgen moet ik vroeg op om mijn zus, Silke en haar liefje Tom te gaan opwachten in de luchthaven, ik verlang!! Ik hoop nog iets van mij te laten horen voor ik thuiskom, want jaja, binnen 15 daagjes zit dit avontuur er weer op en maak ik het belgenland weer onveilig!

Tot snel, 

Lotte! xx  (Lot, Lota,.. en al mijn andere namen die ik hier heb :p)

Een update!

Lieve vriendjes, vriendinnetjes, familieleden, geïnteresseerden... Hallo iedereen!

Omdat ik van langs alle kanten hoor dat ze het jammer vinden dat ik niets meer op de blog schrijf en mijn mama me al bijna op mijn dak gaf omdat mijn tantes me nu niet meer kunnen volgen, HIER BEN IK! :)

Om te beginnen moeten we al zo'n zes weken terugkeren denk ik, ik zat aan de helft van mijn stage verlos. Ondertussen is die natuurlijk al afgelopen, maar ik moet zeggen dat ik er echt een superleuke tijd heb beleefd! Ik heb heel veel dingen zelfstandig kunnen doen, wat je toch echt wel veel voldoening geeft. In totaal heb ik er 21 bevallingen gedaan, waardoor ik er nu al 35 heb! Nog 5 in mijn laatste stage in België en dan zou het me toch moeten lukken om af te studeren! De bevallingen die ik gedaan heb, waren echt ook een voor een leuk voor te doen. Bij de ene was het natuurlijk wat lang aanmoedigen (Fooorzaaaaa, mais, & muito bem waren mijn favoriete zinnetjes, of de schrijfwijze correct is, weet ik eigenlijk niet maar op dat moment doet er dat ook niet toe hé ;) ). terwijl het tegenovergestelde, wanneer ik de baby nog net kon vastgrabbelen voor hij in de vuilzak zou vallen, ook wel eens leuk is! Ook het hechten is heel leuk om te doen en ik was toch altijd een beetje trots op mijn eindresultaat, de vrouwen (& mannen) zullen hopelijk ook tevreden zijn! Ik heb ook een bevalling gedaan waarbij de baby met de helm geboren is (voor de niet-kenners, dat wil zeggen dat de vliezen van de placenta bleven rond het hoofdje zitten, ook nadat hij geboren was, waardoor de baby precies een hoedje ophad! We moesten allesinds eens goed lachen)

Natuurlijk, het verloskwartier zou het verloskwartier niet zijn als er ook niet wat mindere momenten waren. Ik heb twee bevallingen van kindjes gezien waarbij het kindje een hazenlip had. Het gezicht van het ene kindje viel goed mee en zou waarschijnlijk redelijk gemakkelijk opereerbaar zijn, maar het andere kindje zag er eerlijk gezegd echt niet goed uit.. De lipspleet was langs beide kanten, het kindje had ook geen volledig neustussenschot en op de koop toe had het nog een afwijking waardoor de ogen ook in een heel rare stand stonden. Ook heb ik echt een horrorbevalling meegemaakt. Het was een meisje van 16 jaar, waarvan ze dachten dat het bekken te nauw zou zijn en dat ze waarschijnlijk een keizersnede zou nodig hebben. Toch wou de dokter persé proberen om het kind vaginaal geboren te laten worden (Screw you, doctor!) en dat is dus gelukt, maar hoe.. Ze hebben verschillende keer geprobeerd om het kind er uit te trekken met een zuigknap en met de tang, tot iedereen die er rond stond in bloedspatten was van er zo aan te trekken. Omdat het natuurlijk nog niet lukte, hebben ze haar geknipt en dan die knip maar 3 keer groter gemaakt omdat het nog altijd niet lukte. Dan maar een andere dokter die meehielp op de buik duwen. natuurlijk kwam dat meisje superslecht van de pijn en van al dat getrek en lag ze over te geven terwijl iedereen maar bleef doordoen. haar mama die erbij was stond ook op het randje van flauwvallen om haar dochter zo te zien liggen. Uiteindelijk is het kindje er uitgeraakt, maar het zag er echt niet uit. Het oogje van het kindje zat dik en blauw, het wangetje en het oortje was verwond en van het hoofdje was er zelfs een stukje huid afgescheurd. Mama geknipt van vanvoor tot vannachter, kindje vol wondes; leve een keizersnede dus.

Voor het eerst in mijn leven heb ik ook een dood kindje gezien. Het was een medische inductie, wat wil zeggen dat het kindje een afwijking had en ze het kindje dus hadden doen inslapen en de bevalling hadden ingeleid, maar toch, ik werd er toch eventjes stil van. Het kindje was 18 weken oud en dus echt al perfect volmaakt. Het jongetje werd afgedroogd, gewogen en daarna in een doorzichtig plastieken doosje gestopt. Nogal een luguber zicht dus.. Maar voor het kindje was het wel de beste oplossing natuurlijk, het zou waarschijnlijk ernstige afwijkingen gehad hebben.

Op naar het goede nieuws nu! :D Mijn mentor op verlos was echt superlief voor mij! Bijna zoals een tweede mama. (Geen nood mama, jij bent nog altijd de beste ;) ) Ze stak haar koeken letterlijk in mijn mond, ze zei me wanneer ik een trui moest aandoen als het koud was, ze bracht me met de auto naar huis als het al laat was, een dik oke mevrouwtje dus! Ook de eindevaluatie was positief, dus ik heb zeker niet te klagen!

Het hoogtepunt van de afgelopen weken was natuurlijk de week dat Gert-Jan op bezoek kwam! Hij is een kleine week langsgeweest en het heeft ons echt deugdgedaan, want zo lang van mekaar wegzijn, tzijn toch toffere dingen dan dat! We hebben heel veel bezocht hier, moesten ons soms zelfs een beetje haasten omdat ik jammergenoeg ook nog 3 shiften moest werken, maar al bij al hebben we een zalige week gehad en kon ik vol goede moed aan mn tweede stage beginnnen.

Drie weken geleden ben ik dus gestart op maternal-fetal ward. Dit is een dienst waar alle zwangere vrouwen liggen met problemen. Vrouwen met vruchtwaterverlies, preterme contracties, te hoge bloeddrukken, zo'n dingen. Heel lieve vrouwen allemaal, ondanks dat het waarschijnlijk echt lastige momenten zijn voor hen. één mevrouw lag er bijvoorbeeld al twee maanden.. Op die dienst heb ik veel bijgeleerd over pathologieën. Het was natuurlijk niet zo spannend als het verloskwartier, want dat blijft nog altijd mijn favoriet, maar ik heb daar ook wel een goede stage gehad. Voornamelijk bloeddrukken controleren, ctg's aanleggen om de harttonen van het kind te controleren, bloed prikken en infusen plaatsen. Mijn mentor had blijkbaar echt vertrouwen in mij want ze liet me ongeveer alles alleen doen. De ganse kamer moest ik zelf verzorgen terwijl ze een potje kaffie gaan drinken was! Ze was volgens mij eventjes vergeten dat er wel twee vrouwen lagen die hun bed niet uitmochten en ik dus volledig moest wassen, hallo mijne frak! :) Nuja kheb me wel gered, maar twas toch efkes blazen hoor! (In het ziekenhuis liggen ze trouwens met 8 op 1 kamer, afgeschermd met een gordijntje en 1 douche, geen grote luxe dus!). Ook de Portugese taal maakt het er natuurlijk niet gemakkelijker op. Al moet ik zeggen dat ik er al veel in verbeterd ben. Ik begrijp zo ongeveer wat ze willen zeggen, maar kan spijtig genoeg nog niet in het Portugees antwoorden. Dus dan zou mijn mentor wel handig geweest zijn om een beetje te vertalen wat ik wou zeggen ;) Maar goed, alle vrouwtjes zijn gewassen geraakt en iedereen was in orde, dus was ik ook content!
Gisteren had ik mijn laatste dag daar en heb ik opnieuw een goede evaluatie gehad, dus het kan niet beter eh! :)

Maandag start ik op de laatste stage, op de materniteit. Als ik er ga geraken natuurlijk, want de Portugese organisatiekwaliteiten verdienen een dikke buis! Bij mijn vorige stage was de Portugese stagebegeleidster namelijk eventjes vergeten dat ik gedaan was met mijn stage en ze dus de volgende stageplaats moest regelen :p. Nu goed, dat is daar allemaal geen probleem, ik ben dus maar gewoon een dag later moeten starten, wanneer ze het wel geregeld had, dus probleem opgelost! Nu nog eens zien of ik maandag wel op mijn stage zal geraken.. Ben benieuwd!

Om nog wat over de het Portugese leventje te vertellen. Het is hier al een maand slecht weer. Driemaal hoera! Het blijft maar bewolkt, is soms ook echt koud en jullie hebben misschien al veel sneeuw gehad, maar als je hier alles optelt hebben we hier zeker 20 cm regen gehad! Kdacht dat het in België kon gieten, maar ze kennen er hier dus ook wel wat van! En het ziet er niet naar uit dat het snel zal veranderen..

De laatste weken heb ik al mijn tijd nodig gehad om aan mijn bachelorproef te werken, maar nu kan ik eindelijk zeggen dat hij zo goed als klaar is! Amai, dat heeft voeten in de aarde gebracht zeg! (Of zoiets..)

Volgende week komen mijn ouders nog eens op bezoek & dan zal alles waarschijnlijk snel vooruit gaan! Dus ik probeer om de volgende keer iets minder lang te wachten om nog eens een bericht te sturen!

Vele groetjes van Justien
xxx

Lotte em Lisboa!

Liefste Belgjes,

Lang lang lang geleden moet ik zeggen! :) In tussentijd is er hier heel veel gebeurd. Ik heb mijn eerste stage op maternal-fetal ward afgerond en sinds dit weekend ook mijn stage op de materniteit. De eerste stage was héél leuk en bij mijn eindevaluatie was ze erg positief, ze voorspelt een toekomst met véél succes en mijn stage was voor haar uitstekend! :) Ik zag het helemaal zitten om aan mijn tweede stage te beginnen. Maar dit viel wat tegen..

Door de Portugese organisatie (waarbij alles helemaal op het einde op zijn pootjes valt) zat ik drie dagen op de dienst zonder mentor.. Toen ze mij uiteindelijk iemand anders gaven, was deze superenthousiast, ietwat té enthousiast.. Ik liep elke dag 100 keer door de gangen om toch maar alle boekjes en folders te hebben. :p Maar uiteindelijk had ik twee mentoren: Helena & Marlene. Het was leuk werken op de materniteit, maar toch haalde ik weinig voldoening uit het werk dat ik deed. Wat ik het liefst doe op de materniteit is het communiceren met de mama'tjes en de baby'tjes wassen. Dit waren de dingen die net het meest ontbraken op mijn stage hier. De baby's worden hier bijna niet gewassen en de moeder doet dit allemaal zelfstandig. Als de baby's gewassen werden, gebeurde dit met een bekertje water (die ze in de microgolf opwarmden) en wat compresjes.. Wat verschoot ik de eerste dag! In de kamers is er slechts één verzorgingskussen voor acht moeders en alle moeders en baby's sliepen allemaal samen in één zaal. Beeld je dan maar in dat elke baby op een ander moment borstvoeding krijgt en elke baby 's nachts wel eens graag van zich laat horen.. Het communiceren was ook moeilijk. Basiskennis oké, maar vlotte gesprekken voeren zoals in België was ietwat te hoog gegrepen, toch deed ik mijn best en stond ik bijna als een clown dingen uit te beelden voor de mensen om toch maar alle informatie duidelijk over te brengen. Hiervan kreeg ik veel respect terug en ook mijn mentoren zagen mij graag bezig. :) Vandaag had ik ook normaal mijn eindevaluatie, maar door de Portugese organisatie is dit nog niet genoteerd, maar ik had veel positieve feedback en leerde volgens hen erg snel bij. Ik mocht ervan uitgaan dat ze mijn stage terug evalueerden als uitstekend! Joepiee! :D

Naast al mijn stages is er veel volk over de vloer geweest. Beginnend met mijn buurjongen van op kot, Wout, en zijn twee vrienden was het al terug leuk om eens wat Nederlands te praten. Vijf daagjes later waren mijn allerliefste mama en papa daar al en kon ik genieten van uitstapjes naar Sintra met onder andere het paleis van Pena, lekkere restaurantjes, leuke aperitiefjes en avondwandelingen in het oude en nieuwe deel van de stad..

Een dagje werken en mijn vriendinnen waren daar al! Joepie! Shoppen tot 24u op dag één was al zeker geen probleem. Ook met hen terrasjes doen en dingen bezoeken waren héél erg leuk! Het veel kunnen bijbabbelen deed nog eens deugd! :) Bairro Alto'ke doen hoorde er ook bij en mijn vriendinnen waagden zich al snel op de dansvloer om een salsa'ke te doen! Lekker rosétje drinken en pasteis eten, alles dat we deden, was gewoon leuk! Bedankt hé! ;)

De maandag vertrokken ze huiswaarts en zat er voor mij al iemand anders op het vliegtuig..mijn allerliefste schat, Roy! :) Na twee weken veel nachten doen had ik een weekje vakantie! :) We hebben heel veel kunnen bezoeken en ook een avondje kunnen supporteren voor SL Benfica. Onze weekje hebben we afgerond in het Oceanário, om de mooie vissen te spotten! Toen we buitenkwamen konden we uiteindelijk toch allebei het woord 10x na elkaar herhalen! Maar aan alle mooie verhalen komt een einde, zaterdag was het zover, terug afscheid nemen.. Dit was niet gemakkelijk, maar we kunnen nu terugkijken op een geslaagde week en binnen ongeveer 45 daagjes zijn we al terug thuis! Genieten maar!

Morgen begin ik op het verloskwartier, één uurtje geleden telefoon gehad waar ik moet zijn en ik moet zeggen, de kriebels beginnen te komen! Hopelijk wachten er vele Portugese baby's op mij om geboren te worden, zodat ik mijn 40 bevallingen kan halen! Let's hope!

Zodra ik weer een gaatje vind, laat ik jullie zeker nog meer weten over mijn spannende avonturen in het Lissabonse paradijs!

Bejinhos,

Lotte! x

Tudo bem em Lisboa!

Boa tarde todo o mundo!

Nadat het een tijdje kalm was op onze blog, zijn we hier terug met een nieuw verhaal! :)
Terwijl het bij jullie sneeuwde, is het weer hier op een positieve manier veranderd, het zonnetje is beginnen stralen, waardoor we nu al aan een gemiddelde temperatuur van 17-18°C zitten! Zaalig! In T-shirt van het ziekenhuis naar huis gaan is al een feit!

Voor het weekend is er niet veel speciaals gebeurd, we gingen elke dag op stage. Wanneer we vrij hadden probeerden we wat te werken voor school.. Dit was niet gemakkelijk, want we voelen ons hier eerder in een op-reis-stemming (En zeker wanneer onze mentoren constant zeggen dat we niet naar huis moeten gaan maar de leuke stad verkennen) !

Vrijdagavond was het genieten! We hadden zaterdag beide geen stage en waren beide geslaagd voor onze examens. Hierop trakteerden we onszelf met een etentje in Bairro Alto! Lekkere pasta's waren het resultaat. Na onze hongere maagjes gevuld te hebben gingen we nog eens het nachtleventje verkennen.
Wat ons erg opviel was de meerderheid aan jongens en het zinnetje ' Do you wanna dance with me?'. Jongens dansen hier véél meer dan in België! Na genoeg aangesproken te zijn, te dansen en onze limbotalenten te tonen op de portugese beats gingen we terug naar huis! Het was een geslaagde nacht!

Zaterdag beslisten we om nog eens samen de stad te verkennen! Eerst zijn we om voetbaltickets geweest in het stadion van Bénfica om hun match tijdens de Champions League te volgen tegen Bayern Leverkusen. Dit doen we eind februari wanneer de vriendjes achterkomen. We zijn al benieuwd wat dat zal geven om zo'n match te volgen! Daarna gingen we richting Vasco Da Gama, een groot shoppingscentrum in het nieuwe deel van de stad! Dit lag net naast de Taag, écht prachtig en romantische om daar bij zonsondergang te wandelen.. Daarna zijn we nog gaan shoppen in het shoppingscentrum tot 20u30 's avonds! ;)

Zondag zijn we verhuisd naar het appartement op het derde verdiep. We hebben nu elk onze eigen kamer met dubbelbed en een veel modernere keuken en badkamer, maar ook een gezellige logeerkamer. Hier voelen we ons al helemaal thuis. Aan de mama's en papa's: je zal het nooit geloven, maar wij kunnen wel werkelijk 'de waste doen' (Maar wanneer we thuis zijn, staan we die taak met véél plezier terug af ;) ) Ook staan we versteld van onze kookkunsten en ons excellent teamwork hierbij! :)

Op stage gaat alles ook héél goed! :) Ik, Lotte, vind het echt SUPER! Ik heb een strenge maar lieve mentor die mij superveel leerkansen geeft! Alle vroedvrouwen zijn hier echt superlief en babbelen veel met mij. Taartjes en cakes, ik heb al van alle soorten geproefd! :) Ik doe hier al de organisatie en verzorging volledig zelf van ongeveer 7 vrouwen. Mijn mentor vertelde vandaag dat ik dit zeer goed had gedaan! :) Ze zei dat ik heel enthousiast en gestructureerd te werk ga en perfect handel wanneer ik merk dat harttonen niet goed zijn en ook goed omga met mijn patiënten in het gebrekkig portugees! ;) Ik vind het nog elke dag even leuk om al die mama's met de dikke buiken te zien rondlopen in de gangen en voor hen te zorgen! Morgen begin ik aan de laatste 4 dagen en dan zit deze stage er al weer op en ga ik naar de materniteit! :) Hopelijk valt dit evengoed mee!

Ook bij mij (Justien) gaat alles op verlos heel goed. Ondertussen net de derde week stage ingegaan en ik kan nu al 4 Portugese bevallingen aan mijn teller toevoegen. Hopelijk worden het er de komende weken wel wat meer, of het wordt moeilijk om de 40 bevallingen te halen die nodig zijn om af te studeren. De bevallingen die ik gedaan heb, waren wel allemaal één voor één superinteressant. Ik dacht dat ik in België al een paar bevallingen goed had gedaan, maar nu pas merk ik eigenlijk echt wat een bevalling doen juist inhoudt! Mijn mentor begeleidt me zeer goed terwijl ik alles zelfstandig mag doen: bevalling, afnaveling, geboorte van de placenta,... Ook heb ik al enkele keren een scheur in het perineum mogen hechten. Een epistiotomie (knipje) plaatsen ze hier bijna nooit. De eerste keer dat ik moest hechten, was het gelukkig een mooi recht scheurtje, maar de tweede keer leek het alsof ik een puzzel terug moest in elkaar leggen. Toen heb ik toch wel eventjes moeten vragen welk deel ik terug waar moest aanhechten! Het is toch de bedoeling dat het er ongeveer terug uitziet als voorheen ;). Het begint me toch al wat in de vingers te zitten, en eigenlijk vind ik het zelfs echt leuk!
Ook bij mij over de vroedvrouwen niets dan lof. Ze spreken niet allemaal Engels, maar toch doen ze echt de moeite om vriendelijk te zijn en mij overal bij te betrekken. Zelf versta ik hen soms ook niet, maar blijf dus maar gewoon vriendelijk lachen :). Het heeft toch blijkbaar gewerkt, aangezien mijn mentor vandaag tegen een andere vroedvrouw het volgende zei: Ela é muito sympatica! Dit verstond ik nu gelukkig nog net wel!

Oja, nu we verhuisd zijn en we een brievenbus hebben, mogen jullie gerust iets opsturen hoor! Brieven, postkaartjes, cadeautjes, liefdesverklaringen,... het maakt niet uit! Dit is ons adres:

Justien Descheemaeker / Lotte Hubrecht
Rua Jorge Afonso MF 3°ESQ
1900 Lisboa

Tot de volgende, in een nieuw blogberichtje!

Lotte & Justien
xxx

Eerste dag stage!

Olá, como está?

Lotte

Vandaag onze eerste stagedag! Ik ben begonnen op maternal-fetal ward voor 3 weken. Dit is een afdeling waar alle zwangere vrouwen liggen met een pathologie of die een hoog-risico zwangerschap hebben, zoals zwangerschapsdiabetes, pre-eclampsie, tweelingen, urineweginfecties, rugproblemen, enzoverder.. Vanmorgen hadden we om 9u30 afgesproken met Luisa, onze tutor (wat eerst 9u was, maar gisterenavond om 11u kregen we nog een sms dat dit een halfuur verlaat was, portugese mentaliteit! ;) ) & dit werd vanmorgen nog eens duidelijk. Mooi op tijd stonden wij om 9u15 al klaar om aan onze stage te beginnen, maar Luisa kwam maar toe om 9u50.. :) Daarna begonnen we met de uitleg over het ziekenhuis, we passeerden de NICU, neonatalogie, speciale operatiekwartier voor sectio's (keizersnedes) en forceps, aparte materniteit voor sectio's en ook gewone materniteiten en nog meer afdelingen.. Met 5000-6000 bevallingen per jaar, is dit ziekenhuis dus erg groot! Toen ik toekwam op mijn dienst vertelden ze me dat ik constant portugees moet praten en enkel indien ik het niet versta engels mag spreken. Moeilijk!! Maar ik doe mijn best. Als ik een zin juist formuleerde en de bloeddruk correct luidop voorlas, zag ik een lach op hun gezicht dat ik veel bijleerde en dit gaf me veel goede hoop! :) Veel heb ik vandaag nog niet moeten doen, het meeste werk is in de ochtendshift en die heb ik morgenvroeg, spannend! :) Ik ben erg vriendelijk ontvangen door de vroedvrouwen hier en ben zelf al op een thee'tje getrakteerd geweest! :) Vanavond zal ik vroeg slapen en morgen erin vliegen, want we moeten onze eerste 3 dagen inhalen, dus dit betekent dat we nu véél moeten werken! :p

 Até logo, muitos beijos! xx

Justien

Het verhaal van onze aankomst hoef ik dus al niet meer te doen, behalve dan misschien te vermelden dat MAC eigenlijk een streng bewaakt ziekenhuis is. Aan de ingang staat security en je kan er enkel door met een pasje. Ons pasje, dat zou moeten klaarliggen aan de ingang, lag er natuurlijk niet (Daar heb je de Portugese mentaliteit weer! Maar we raken er aan gewend ;) ). Goed en wel aangekomen op de dienst, ik start met 6 weken op het verloskwartier, werd ik er onmiddellijk ingegooid. Na een zeer korte rondleiding op de dienst, moest ik meteen een arbeidskamer binnen. Ze waren alles aan het klaarmaken om een infuus te plaatsen. Alle vrouwen krijgen daar bij aankomst een infuus, omdat de meeste daar toch standaard een epidurale krijgen. Goed, mijn mentor (die gelukkig wel Engels spreekt) zei me dat ik eens moest kijken, want de volgende moest ik zelf plaatsen. Nuja, het kijken is niet gelukt omdat ik in een andere arbeidskamer een handschoen moest aandoen om eens te toucheren (Ik ging ervan uit dat ik moes toucheren, meer dan een teken kon de vroedvrouw niet geven, ze spreken daar niet allemaal Engels). Uiteindelijk heb ik dan toch zelf 2 infusen zelf geprikt, en dit ging gelukkig nog goed, want het was toch al bijna een jaar geleden dat ik dit nog had gedaan. Ook moest ik me van mijn mentor telkens voorstellen in het Portugees aan de zwangere vrouwen. Het lukt, maar waarschijnlijk klink ik als een Chinees zonder tanden. Nuja, er kent me daar toch niemand. Voor de rest heb ik ook wat ctg's aangelegd en een forcepsbevalling gezien (met de verlostang). De vrouw had een epidurale en volledige ontsluiting, maar haar kindje daalde niet verder in. Aan de vrouw werd gewoon gezegd dat ze moest rechtstaan en naar het operatiekwartier wandelen. In België heb ik dit dus nog nooit gezien! Nuja, ze is er wel geraakt en na veel getrek en geduw en gehang aan de tang van de gynaecoloog, is het meisje er uit geraakt. Mijn eerste Portugese bevalling gezien, al was die wel niet zo mooi door die tang. Morgen een nieuwe dag, heb ik de late shift & dan volgt hopelijk mijn eerste bevalling!

Byeee!

xxx