Hello there!
I know I'm guilty! Ik had al veel vroeger iets moeten posten, maar had daar jammergenoeg geen tijd voor. Daarom schrijf ik het nu 's nachts voor ik ga slapen om toch iets van mij te laten weten! ;) Ik moet zeggen, het leven is hier heel drukjes, al was dat de laatste maand niet altijd op een even leuke manier, hé leuke bachelorproef! ;)
Na mijn laatste bericht ben ik gestart met 6 weken op het verloskwartier! :) Nu zijn we 4 weken verder en ik heb al héél véél meegemaakt!
De onderstaande alinea gaat over enkele niet-leuke ervaringen op de dienst, dus aan de gevoelige lezers raad ik aan dit niet te lezen! :)
Waar ik sta gebeuren, naast de normale bevallingen, ook alle afbrekingen van zwangerschappen na 10 weken. Ik zag vele dode foetussen van 14,18,20,22,.. weken. Éen van deze zal ik nooit vergeten! Op een dag ging ik mee met de vroedvrouw naar een kamer waar een vrouw beviel van haar 18 weken oude baby die trisomie 21 gehad (na vele malen kunstmatig te bevruchten en al eens een kind te moeten afstaan..). Men had in de overdracht gezegd dat de neonaat al gestorven was in de baarmoeder, maar dit was niet het geval.. Toen de baby geboren was, begon hij met zijn beentjes en armpjes te spartelen en te piepen van de pijn. Meteen deden de vroedvrouwen een handdoek rond de neonaat en lieten ze die baby hierin stikken, op hetzelfde moment lieten ze de kraan lopen om de moeder af te leiden.. Dit was het ergste die ik in mijn 3 jaar vroedkunde al heb meegemaakt! :( Maar daarna was het nog niet gedaan! Toen ik op het operatiekwartier een vrouw aan het begeleiden was die net haar baby had laten geboren worden met ventouse ('zuignap'), begonnen de vroedvrouwen op deze dienst door elkaar te lopen en de dokters hun in een haastje klaar te maken.Toen mijn vrouw afgerond was, ging ik gaan kijken. Het ging om een placentaruptuur op 26 weken! De eerste opvang die ik zag bij zo'n erge prematuur! Het bleef me achtervolgen om zo'n kleine baby te zien in een plastiekzak (om zijn warmte te behouden na de geboorte.. ). De dag erna ging ik nietsvermoedend terug naar het werk met de 26 weken oude baby in gedachten, die het nog altijd goed stelt nu! Toch ging het er niet op vooruit! Rond 9u 's avonds kwam een vrouw het verloskwartier binnen. Ze was 21 weken + 3 dagen zwanger en had 9 centimeter ontsluiting. Alles werd gedaan om de bevalling zo lang mogelijk uit te stellen, maar dit was helaas niet mogelijk, ze bereikte de 10 centimeters (het totaal die bereikt moet worden voor de baby kan geboren worden). Toen ik de vrouw naar boven bracht stond ik werkelijk met tranen in m'n ogen te staren naar 2 kleine jongentjes die aan het vechten waren voor hun leven. De dag erna ben ik met de dokters gaan praten en het bleek dat de eerste neonaat na 8u vechten gestorven was en de andere neonaat extreme hersenschade had.. Nu had ik het er echt genoeg van! Sindsdien heb ik gelukkig zo'n situatie niet meer moeten meemaken. Het is erg om te zien, maar weet je, ik word er hard van! & als zorgverlener kom je nu éénmaal in zo'n situaties terecht.
Maar nu, HOP NAAR AL HET GOEDE DAT HIER GEBEURD IS!
Bevallingen doen is zo ZOTZALIG hier! Ik ga met plezier gaan werken! Na 4 weken sta ik als enige nog steriel in de kamer en moet ik alles op m'n eentje doen! Ik heb al met al mijn macht moeten zware baby's laten geboren worden en ook neonaten van 1700 gram, jaja, je merkt het verschil!! Wat zo leuk is, is na de bevalling zelf, doen wat ik in België niet mag, het hechten! ;) Na drie weken stage moet ik zelfstandig de ruptuur of episiotomie, knip (die ik zelf geplaatst heb) hechten! Ik voel me als een echte dokter als ik daar tussen de benen van de vrouw zit! Ze houden in de gaten wat ik doe, maar toch laten ze mij alles zelf doen! Wat zal ik dat missen! Jammergenoeg hoort bij mijn stage ook stress. Als vroedvrouw moeten we voor we afstuderen in juni 40 bevallingen zelfstandig gedaan hebben. Ik heb al heel veel meer gewerkt dan nodig, en ze bellen mij op, maar toch zit ik nog maar aan 22 bevallingen en heb ik nog maar 1,5 weken te gaan! It's very bad zeggen de vroedvrouwen op m'n stage hier en ze proberen te helpen alles eraan te doen om toch wat meer bevallingen te hebben! Dus aan alle Portugese vrouwen, voel je geroepen om voor 7 april bij mij te komen bevallen! :D
In mijn vrije tijd, heb ik ook al veel gedaan! De eerste week heb ik met Saïn, een Belgisch meisje die ik kende van de Portugese les, afgesproken om eens iets te gaan drinken, dit was erg leuk! We hebben veel bijgebabbeld en al snel spraken we weer af! Een weekend later deed ik een kotfeestje en in die week erna heb ik veel uitstapjes gedaan, ik werd gedurende die week opgehaald aan de deur van het ziekenhuis na mijn shiften door twee lieve Portugese meisjes, Nadia en Daniela. De eerste maal hebben we een nachtelijke tocht gedaan in enkele discotheken en hebben we Pão de Chorizo gegeten, mmh! De dag erna zijn we de volledige kust afgereden met de auto van Lissabon tot in Cabo da Roca, met tussenstop in Cascais bij de Mouth of Devil! Als afsluiter zijn we naar Sintra lekkere gebakjes gaan eten en erna nog naar de Pizzahut op de autostrade een familiemenu gegeten, hmm die dag was geslaagd! In tussentijd heb ik ook nog Fado gaan bekijken met een erasmusgroep, super om eens te zien, maar dit zou ik wel niet elke dag willen beluisteren! ;) Daar heb ik ook enkele andere studenten leren kennen, Evi, Lisa, Sebnem en Freya! Paar dagen later ging ik ook met hen naar een basketbalmatch kijken van een andere erasmusstudent en gingen we nog naar een café'tje van de jaren '50! :D Het was terug een superavond!!
In tussentijd ben ik ook gaan SURFEN met Celine en Laura, twee Belgische meisjes! Dit was superleuk! Ik dacht eerst dat ik zwaar ging afgaan, maar dit was toch niet het geval. Als degene met de moeilijkste plank van de hele groep stond ik als enigste van de beginners recht op mijn plank gedurende 5 seconden! Het water was eerst ijskoud aan mijn voeten, maar dit ging snel voorbij! Wat had ik, als zwemster, het water gemist! Ik bleef tot de laatste in het zalige water! :) Na deze dag ben ik Sushi gaan eten, 14,5 euro voor eten, voorgerecht, hoofdgerecht, dessert en drank à volonté, het was de eerste maal dat ik dit gegeten had, en kmoet zeggen, het was niet mis!
Ik heb nog veel dingen te doen de volgende weken en surfen zit zeker in mijn schema gepland! Het weer wordt er wel niet beter op, maar toch probeer ik zoveel als mogelijk dit te doen! Want ze noemen mij hier al ' you little working monkey!'. 113 u werken in drie weken is als student hier veel, de andere hebben maar 25 uur stage per week! Big difference dus! :)
Oohja, een gesprek van langer dan 5 minuten aankaarten in het Portugees en elkaar echt verstaan is al een feit! Elke keer als ik de taxi neem of naar de winkel ga, hebben ze nooit meer door dat ik een Belg ben! Op mijn dienst zeiden ze dat ik al goed Portugees kan praten, misschien zal ik het toch op een dag nog werkelijk kunnen! :D & ik schrijf alle notities over patiënten in de dossiers in het Portugees, jawaddedadde! ;)
Nu ga ik mijn oogjes sluiten, want morgen moet ik vroeg op om mijn zus, Silke en haar liefje Tom te gaan opwachten in de luchthaven, ik verlang!! Ik hoop nog iets van mij te laten horen voor ik thuiskom, want jaja, binnen 15 daagjes zit dit avontuur er weer op en maak ik het belgenland weer onveilig!
Tot snel,
Lotte! xx (Lot, Lota,.. en al mijn andere namen die ik hier heb :p)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten